Van harte welkom op mijn website. Hier vind u wat over mijn bezigheden en zaken die mij fascineren. Schroom vooral niet om een reactie achter te laten. Dat wordt zeer gewaardeerd.
Veel lees, kijk en luisterplezier!
Hans
PS: Deze site werkt niet optimaal in Internet Explorer. Gebruik Firefox voor het beste resultaat.
lo·vens·moe (bijvoeglijk naamwoord; zelfstandig naamwoord: lovensmoeheid)1.genoeg van het loven hebbend, het loven als een last beschouwend. betekenis verwante termenhyperoniem: ‘zwaarmoedig’
Voor Postrok heb ik een stuk geschreven over het afscheidsconcert van Faithless.
Lezen kunt u hier.
Jónsi & Alex selections from Riceboy Sleeps (Sleeping Giant, Happiness, Indian Summer, Daníell in the Sea, Atlas Song and Boy 1904) performed by Jónsi & Alex, Latvian National Choir and the Wordless Music Orchestra led by Jeffrey Milarsky:
Moeten wij er nog iets aan toevoegen? Nee, luister maar….
Momenteel werk ik met een aantal vrienden aan een nieuw project, het Postrok Weblog. Het forum bestaat al meer dan twee jaar. Het is nog steeds een levendige boel, maar we zien dat er weinig mensen meer bij komen. Omdat we nog steeds actief met Postrok aan de gang willen hebben we gekozen voor productvernieuwing in de vorm van een Weblog. Met dit blog willen we een nieuwe doelgroep bereiken en discussies makkelijker op gang helpen.
Postrok kent veel potentie op schrijversgebied en het is goed om te zien dat veel van die mensen zich gemeld hebben en zelfs al berichten geplaatst hebben. Ik persoonlijk zal ook mijn bijdrage leveren en die stukjes zal u als gewoonlijk ook hier vinden.
Check hier de site: Postrok Weblog
Door: Nongradior
Bent u hoogmoedig? C.S. Lewis heeft een eenvoudige methode om dat vast te stellen. Het is een hele simpele vraag. ‘Hoe erg vind ik het als andere mensen mij afsnauwen of helemaal niet op mijn letten, of zich met mij bemoeien, of me uit de hoogte behandelen, of gewichtig doen?’ Ik scoor minimaal vier uit vijf. Volgens Lewis is hoogmoed de wortel van alle kwaad en willen alleen christenen dat onder ogen zien. (En even eerlijk: had u net als ik de neiging om de vragen van Lewis onder kritiek te stellen?)
Competitie
Competitiedrang is het belangrijkste element van hoogmoed. Wij ergeren ons aan iemand die het hoogste woord voert, omdat wij op dat moment niet het hoogste woord kunnen voeren. Hoogmoed heeft geen plezier aan het hebben van iets, maar aan het meer hebben dan de ander. We zijn niet trots op onze rijkdom, slimheid of uiterlijk. We zijn vooral blij dat we rijker, slimmer of knapper dan een ander zijn.
Op basis van Lewis’ werk zijn ook nu de praktische voorbeelden wel aan te slepen. Dat snijdt behoorlijk diep. Salaris, huis, partner, intelligentie,auto, vakantiebestemming, godsdienstigheid. We hebben een bijna automatische reflex om ons te spiegelen aan onze directe omgeving. Feilloos pikken we ook de hoogmoedigheid van de ander er uit. En vaak blijkt nederig zwijgen de meest ernstige vorm van eigen stille hoogmoed.
In het tweede deel is er aandacht voor mogelijke misverstanden.
Gebaseerd op: C.S. Lewis, Onversneden Christendom (7e druk 2009; Kok Kampen) 123-131.
Het voelt wat ironisch. Op dit moment gaat men hier hossend door de straten en wordt de overwinning van het Nederlands elftal op Slowakije gevierd, en ik probeer als de ultieme nerd uw aandacht te vragen voor een Nederlandse schrijver uit 1814. Want daar willen wij het nu op dit uitgelezen moment over hebben, wel verdraaid nog an toe! Leest u even mee? Mijn dank is groot.
Gisteravond kon ik door de warmte, de slaap niet vatten, u kent het vast wel. Een beetje literair ingesteld mens pakt dan een boek. Zo ook ik. Dit keer nam ik de Camera Obscura, geschreven door Nicolaas Beets onder het pseudoniem ‘Hildebrand’ ter hand. Het favoriete werk van, jawel daar hebben wij hem weer, Godfried Bomans. Het taalgebruik is ten opzichte van nu flink verouderd en je moet dus enige moeite doen om het te volgen. Anderzijds, als je net als ik gezegend bent met een opvoeding naast de Statenvertaling van de Bijbel, is het een kleine moeite. Tijdens de eerste bladzijden had ik het gevoel dat Bomans wel wat overdreef in zijn vaak euforische stukjes over de Camera Obscura. Ik vond het allemaal wat hoogdravend en betrekkelijk saai. Toen ik me ineens bij het lezen van de zo dadelijk volgende passage, verslikte in mijn glas bier. Boeken en bier zijn overigens een gouden combinatie, dat terzijde. Wat verbaasd over die heftige reactie las ik het opnieuw en toen nog eens hardop, nu staande op mijn stoel met een theatrale preekstoel-stem, waarbij het mij stak dat de benodigde galm ontbrak. Ik besefte dat hier de Nederlandse taal tot in het meesterlijke werd gehanteerd. Ik kan hier zo nog 472 regels vol vreugde over uitweiden, dat doe ik ondanks veler verzoek niet. Wat ik wel doe is het stukje, geschreven in 1836, hier op het web plaatsen zodat u mee kunt genieten.
